Christian Dior aan het werk
Mijn grootste voorbeeld is de modeontwerper Dior. Christian Dior (1905-1957) is de uitvinder van de X-lijn: Strak jasje met ronde schouders, zeer smalle taille en wijde rok. Dior introduceerde deze supervrouwelijke lijn in de lente/zomer collectie van 1947. De collectie was anders, nieuw, zo vernieuwend dat het al gauw bekend werd als de 'New Look'.
Dior, New Look, lente/zomer 1947
1947, De Parijzenaars kwamen net uit de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de oorlogsjaren was er schaarste geweest in brood, melk, aardappelen, laat staan in stof. Vlak na deze sobere tijden presenteerde Dior zijn overdadige collectie met in de rokken meters en meters aan dure stoffen verwerkt. De jurken werden opgesierd met hoeden, meestal schuin gedragen zoals de baret, lange handschoenen en eenvoudige sieraden. Een veelbelovende collectie. Mode voor 'the youth and the future', zoals Dior het zelf omschreef. Mooie woorden, ware het niet dat de peperdure outfits enkel werden verkocht aan een zeer kleine groep rijke jongeren. Dior kreeg veel kritiek op zijn positieve kijk. Had hij dan geen oog voor de situatie waar de mensen uitkwamen? '40,000 Francs for a dress and our children have no milk' werd er geroepen.
Desondanks werd de New Look toch een enorm succes en misschien toont dat wel het talent van een ware modeontwerper, de gave de toekomst te voorspellen. Dior voelde de behoefte van de vrouw goed aan. Met name de vrouwelijkheid van de ontwerpen werd zeer gewaardeerd. Waarschijnlijk waren de mensen de mannelijke stijl van Chanel beu. De collectie van Dior werd een hit onder de welgestelden en al gauw kopieerden andere mode-ontwerpers de New Look in meer betaalbare ready to wear collecties. En wie dat nog niet kon betalen verzamelde al haar rokken en maakte er zelf 1 extreem wijde rok van. Arm en rijk, jong en oud, iedereen was gegrepen door de nieuwe mode van Dior. De rijpere dames omarmden de klassieke en vrouwelijke kanten van de New Look. De jongeren verwerkten de speelse en sexy elementen in de rock'n roll mode. Zelden heeft een modeontwerper zoveel invloed gehad op het straatbeeld. Rond 1948 was de New Look de toonaangevende mode in Parijs, Londen en New York en het bleef dominant voor vele jaren. Tegen het einde van de populariteit, in 1957, stierf Christian Dior. De jonge Yves Saint Laurent nam het roer over. Sinds 1997 staat John Galliano aan het hoofd van het modehuis Dior.
De New Look X-lijn was lang niet het enige wat Dior zou nalaten. In de jaren vijftig introduceerde Dior achter elkaar nieuw silhouetten die allemaal in meer en mindere mate populiar zijn geweest. De A-lijn, de H-lijn, De H-lijn met verhoogde taille en de korte A-lijn. In de jaren zestig verschijnt er onder hoofdontwerper Yves Saint Laurent de I-lijn.
Achtereenvolgens de A-lijn, de H-lijn, de I-lijn, de H-lijn met verhoogde taille, de X-lijn en de korte A-lijn.
De I-lijn is nauwsluitend, zit strak op het lichaam. Het weerspiegeld goed de seksuele revolutie van de jaren zestig. De jurken zijn elegant, vrouwelijk, maar bovenal sexy. Zoals de X-lijn na de oorlogsjaren de behoefte aan rijkdom en weldaad weergaf zo staat de I-lijn na de brave jaren vijftig voor de 'powerwoman'.
Vintage patroon van de I-lijn, ca. 1960
Dat mij maakt mij nieuwsgierig naar de mode van nu. Zien we ook vandaag de dag in de mode een reflectie van deze tijd? Dat lijkt er wel op. Een jaar nadat de bom viel in het financiële hart van Amerika, de stad New York, werd aldaar de lente/zomer collectie 2010 geshowd. Niet iedereen had een boodschap aan de crisis. De meeste collecties waren wel wat soberder dan anders en er werd wat minder champagne geschonken op de dure afterparty's. Een paar collecties vielen wel op vanwege het hoge Pietje Bell gehalte, je weet wel, dat arme schoffie met de bretels en het petje uit de boeken van Chris van Abkoude. Zo liet Ralph Lauren zich duidelijk inspireren door de armoedige kledingstijl van jongetjes als Bell. Stoere, versleten en vuile jeans, bretels, colbertjes (deze dan weer bijzonder netjes) en wollen petjes. Lauren baseerde zijn collectie op een andere crisisperiode, die van de jaren dertig van de vorige eeuw. Als tegenhanger voor de jongensachtige mode kwamen er ook zeer meisjesachtige bloemenjurkjes langs. Gek idee dat je voor deze simpele en versleten items enorm veel geld moet betalen. Wel hele dure armoede.
Ralph Lauren, lente/ zomer 2010
Calvin Klein liet ook veel gerafelde, gebleekte, gevlekte en gescheurde kleding zien. De vormen zijn sculpturaal, zoals de bollingen in de rokken. Het beeld doet denken aan de conceptuele mode van de Japanners in de jaren tachtig, een sobere mode waarbij vorm belangrijker werd geacht dan draagbaarheid. Klein zou niet zo snel ondraagbare kleding ontwerpen, maar sober is het wel.
De modellen van Chanel waadde zich op hoge hakken een weg door het hooi. Het lijkt een verwijzing naar het landleven waar de modellen van Ralph Lauren ook vandaan lijken te komen. Maar Chanel blijft Chanel, dus zijn er dure stoffen verwerkt, niks geen eenvoud. Toch is ook bij Chanel de link met de Grote Depressie uit de jaren dertig te zien. Niet zozeer door vlekken en scheuren, maar door de degelijkheid van de outfits zoals de lange rokken. Veel ontwerpen zijn uitgevoerd in zwart.
Mannelijkheid, soberheid en degelijkheid, ingrediënten van de recessiemode van nu en toen. Deze recessie is op zijn retour hoorde we vlak voor de kerstdagen. Zou dat ook betekenen dat er een andere mode aan komt, een nieuwe mode, een mode voor de jeugd en de toekomst, een New Look?
Ik hoop het maar!
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
BeantwoordenVerwijderen